Index de confiance

Score de 0 à 100 qualifiant un ACTEUR, agrégé depuis ses preuves vérifiables : attestations ancrées 30 %, certifications 27 %, audits HACCP 18 %, transparence carbone 15 %, recommandations B2B 10 %. Recalculé à la demande — la fraîcheur est ce qui le rend crédible. Paliers : platinum ≥ 85, gold ≥ 70, silver ≥ 50, bronze ≥ 25, sinon non noté.

À ne pas confondre avec

  • Score de transparence

    Score de 0 à 100 mesurant ce qu'un producteur EXPOSE, non ce qu'il vaut : complétude du profil 20 %, lots signés sur douze mois 30 %, certifications valides 30 %, récence de l'activité 20 %. Un producteur irréprochable mais silencieux y sort bas — c'est voulu, la mesure porte sur la divulgation.

  • Score de preuve (découverte)

    Score d'ORDONNANCEMENT calculé depuis les seuls champs déjà chargés d'une fiche, pour trier une liste de résultats sans lire un magasin par entité. Il partage l'échelle de paliers des autres scores mais pas leurs entrées : pour une même fiche, il peut différer du score de transparence. La pastille de liste est donc libellée « preuve », jamais « transparence ».

  • Capital de confiance

    Agrégat par détenteur des attestations signées qu'il a accumulées : un volume, pas une note. Là où l'index de confiance pondère et normalise sur cent, le capital de confiance compte ce qui a été produit et le rend visible dans l'espace de travail de son propriétaire.

Ce que dit le blog

  • De markt van de citroenen: wat Akerlof zegt over traceerbaarheid

    De “market for lemons”-theorie van George Akerlof (Nobelprijs 1970) verklaart waarom, zonder bewijs, de onzichtbare kwaliteit van een product uiteindelijk tegen de gemiddelde prijs wordt betaald — en hoe traceerbaarheid daarop antwoordt.

  • Waarom labels niemand meer overtuigen

    Michael Spence (Nobelprijs 2001), het kostbare signaal, en wat een bewijs onderscheidt van een belofte: waarom een label dat iedereen kan opplakken niets meer signaleert — en hoe het bewijs het spel verandert.

  • Wie selecteert, wanneer niemand bewijst?

    Joseph Stiglitz (Nobelprijs 2001), screening, en waarom voedselsoevereiniteit begint bij verificatie: wanneer de verkoper niet signaleert, is het de koper die de selectie organiseert.

  • Waarom de boomgaard niet wordt aangeplant

    Oliver Williamson: specifiek actief, fundamentele transformatie, hold-up. De echte kosten van ondoorzichtigheid zitten niet in de geschillen — ze zitten in de boomgaarden die er niet zijn.

  • Niemand bedriegt, en dát is nu juist het probleem

    John Nash, het gevangenendilemma en de hertenjacht: waarom een hele voedselketen zich op de prijs coördineert zonder dat één van de spelers zich misdraagt.

  • De dag ervoor ging alles nog prima

    Talebs kalkoen, de optimalisatie die haar ruil verbergt, de luchtvaart die leert: waarom een ondoorzichtige keten stilletjes breekt, en dan ineens.

  • La moelle inventée

    Mirapolis avait dressé un Gargantua de 33 mètres. Rabelais avait prévenu : le risque n’est pas seulement de rester à la surface, c’est d’inventer le fond.

  • Wij stellen niet gerust. Wij verlossen van de angst.

    Men bestrijdt geen angst met een andere angst: waarom geruststellen nooit volstaat en hoe het bewijs verlost van voedselwantrouwen.

Où c'est mis en œuvre

  • lib/trust-index.ts
Identifiant canonique : https://veratrace.xyz/ontology#TrustIndex