თელა და ვაზი

დაქორწინებული ვაზი

რკინის მავთულებისა და ბეტონის ბოძების გამოგონებამდე, ვაზს ცოცხალი საყრდენი სჭირდებოდა. ორი ათასწლეულის განმავლობაში, ანტიკური იტალიიდან მე-19 საუკუნის საფრანგეთის სოფლებამდე, ამ საყრდენს სახელი ერქვა — თელა.

რომაელები ამ პრაქტიკას arbustum-ს ან vite maritata-ს — დაქორწინებულ ვაზს უწოდებდნენ. იდეა მარტივი იყო: რიგებად დაერგოთ თელები და ვაზი მათი ღეროების გასწვრივ აეხვია, მათ ტოტებს ჩაბღაუჭებოდა, თავისი მტევნები სინათლისკენ გაეშალა.

იდეალური პარტნიორი

შეწყვეტილი ქორწინება

მე-19 საუკუნეში ფილოქსერამ ევროპული ვენახები გაანადგურა. აღდგენა თანამედროვე მეთოდებით მოხდა: რკინის მავთულები, ლითონის ბოძები, მექანიზებული რიგები. უფრო ეფექტიანი. უფრო მომგებიანი. ნაკლებად ცოცხალი.

შემდეგ გრაფიოზმა — თელას ჰოლანდიურმა დაავადებამ — მე-20 საუკუნეში თელას პოპულაცია გაანადგურა. განქორწინება დასრულებული იყო.

დღეს იშვიათია ის, ვისაც ახსოვს, რომ ვაზი და თელა ორი ათასი წელი ერთად იზრდებოდნენ.

მხარდაჭერა გარეშე წართმევისა

როდესაც ჩვენ VeraTrace-ისთვის სიმბოლოს ვეძებდით, თელა თავისთავად წარმოჩნდა.

როგორც თელა იყო ვაზისთვის, VeraTrace-საც სურს იყოს საყრდენი მწარმოებლებისთვის: მისცეს მათ სტრუქტურა და ხილვადობა, აამაღლოს ისინი თავიანთი ბაზრებისკენ, ოდესმე მათი ადგილის დაკავების გარეშე.

თელა ყურძენს არ აწარმოებდა. იგი ვაზს აძლევდა საშუალებას, ეწარმოებინა საუკეთესო ყურძენი. VeraTrace არაფერს აწარმოებს. ჩვენ მათ, ვინც აწარმოებს, საშუალებას ვაძლევთ, დაამტკიცონ თავიანთი ღირებულება.

ვაზისა და თელას მეგობრობა ანტიკურ ეპოქაში იმდენად სახელგანთქმული იყო, რომ ლათინური პოეტები მას საქორწინო კავშირის სიმბოლოდ აქცევდნენ.

— მითითება ვერგილიუსისა და პლინიუს უფროსის ნაშრომებზე

და მევენახეები ამ ყველაფერში?

შემთხვევითი არ არის, რომ VeraTrace-ზე მევენახეებისთვის სპეციალური გვერდი შევქმენით.

ვაზს ყოველთვის სჭირდებოდა ჩუმი მოკავშირე ასამაღლებლად. გუშინ ეს იყო თელა. დღეს ეს არის მიკვლევადობა.